“Nie dbam o nic innego, pragnę jedynie, bym mógł malować.

Malarstwo to nie tylko rozważania o tym co piękne lub mniej doskonałe.

Dla mnie malarstwo to przede wszystkim codzienność ze słonecznym dniem, pochmurnym niebem, spokojną nocą i myślami owianymi wiatrem.

Z nasyconymi oranżami i świetlistymi zieleniami. Z akcentami gorącego karminu i ostrej żółci.

Z ukrytą niebiesko-granatową plamą nad horyzontem.

Malarstwo to język, którym staram się opisywać ukochaną przyrodę.

Poszukiwać tego co w niej nieprzewidywalne i zaskakujące.

Kolor rodzi kolor.

Dzieje się to głównie za sprawą kontrastu, którego nasilenie staram się kontrolować. Z tego procesu wynika swoistego rodzaju gra, w której uczestniczę.

Na obrazach ta interakcja przeradza się w twardą walkę. Muszę przyznać, że cieszy mnie, gdy kończy się zwycięstwem koloru nad moim zamysłem.“

— Stanisław Duda